به نام آن که علی (علیه السلام) را به جهانیان عطا فرمود

این کوچه ها بی تاب دیدار تو شده اند.خاک قربانی قدم های تو شده است.باد در پی قدم های تو می وزد.کودکان دست های نوازشگر تو را طلب خواهند کرد.

اگر نیایی...!!!؟؟؟؟

رسید وقت نماز.رسید موسم رهایی.رسید ضربه ای که بند اسارت زمین را از پاهایت باز کرد.زمین جای تو نبود.عرش برای قدم های مبارکت فرشی زرین گسترده بود.

گام برداشتی...

در کوچه های بی قرار کوفه.

تو را می خواند...

محراب مسجدی که قتلگاهت شد.

باد پا پیچت شد.استوار تر گام بر داشتی.نوایی از درون صدایت زد.صبر کن...مرگ در انتظار توست.گام برداشتی!محکم تر از آغاز!که هرچه هست مقدر خداست و من تسلیم امر اویم که او آگاه تر است از آنچه بر من نیکوست.

صدای اذان آمد و صدای قلب پر تپش شمشیر در گوش مسجد کوفه صدا کرد.

میان سجاده ای پاک ایستادی.آگاه از سجده ای که از آن سر بر نخواهی اورد.

شمشیر بالا رفت و با ضرب پایین آمد.به گوش رسید نوایی که فریاد میزد:«فزت و رب الکعبه»

«به خدای کعبه که رستگار شدم.»

شهادت امیرالمومنین،علی (ع)را به همه شما دوستان عزیز تسلیت عرض می کنم.در این شب های قدر ما را هم از دعای خیرتان بی بهره نگذارید.بیایید دعا کنیم که علی وار زندگی کنیم و سایه رحمت حق تعالی بر زندگیمان پایدار باشد.

نوشته شده در ۱۳۸٩/٦/٧ساعت ۱:٢۳ ‎ق.ظ توسط مهسا نظرات ()