مزرعه ای خواهم ساخت از خاک محبت خدا،و رودخانه ای که آن را سیراب کند.خورشید را به نظاره خواهم گرفت.تمام عمرم را به پای آن خواهم گذاشت.رشدش را به زمان گذرا خواهم سپرد.بذری از عشق در آن خواهم کاشت.شریان های زلال اندیشه ام،ابرهایی خواهند شد تا بر پهنای مزرعه ام ببارند.ثمره آن را به باور فرداهایم تقدیم خواهم کرد.تو نیز با من همراه شو تا جاده ی زندگیمان را با مزرعه هایمان زینت بخشیم...!!!!

نوشته شده در ۱۳۸٩/٤/٢۸ساعت ۱٢:۳٠ ‎ق.ظ توسط مهسا نظرات ()