زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست

     هرکسی نغمه خود خواند و از صحنه رود

                        صحنه پیوسته به جاست

                              خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد...

کاش من آن نغمه خرم باشم.....!!!!

روزهای عمر من هم مثل همه ی آدم های دیگر می گذرد.

ثانیه ای به روی ثانیه ای دیگر

دقیقه ای بر دقیقه ای دیگر

ساعتی بر ساعتی دیگر

روزی بر روزی دیگر

ماهی بر ماهی دیگر

و سالی بر سالی دیگر افزوده می شود.و این انسان بی تفاوت با نگاهی گذرا بر روزگارش عمر خود را سپری می کند.بی آنکه بداند چه کرده است و چه باید می کرده!!!!

خودم را می گویم...

سالی به سالی دیگر افزوده خواهد شد و من در 12 مهر سال 1389 وارد 22 سالگی خواهم شد.

چه زود گذشت....!!! انگار همین دیروز بود که کودکم می خواندند!!!

در این جشن کوچک همراهم باشید.

 

این هم کیک تولد من:

 

 

نوشته شده در ۱۳۸٩/٧/٩ساعت ٥:٥٧ ‎ب.ظ توسط مهسا نظرات ()