جایی برای فریاد...!!!!

قبل تر از این ها وقتی به فریاد فکر می کردم تنها جایی که در ذهنم تداعی می شد قله یک کوه بود.کوهی بلند شاید به بلندی همین دماوند خودمان.که به هزار زور و سختی برسی آن بالا و فریاد بزنی که آهاااای خداااایااااااا.....یا یه چیزی تو همین مایه ها!!!گرچه بعید میدونم بالا رفتن از ارتفاعی اینچنین نایی برای فریاد باقی بگذاره!!

اما حالا بعد از گذشت اندک زمانی می بینم که میشه خیلی راحت تر از این ها هم فریاد زد وچه بسیارمکان هایی برای داد و بیداد....!!!

فریاد فقط صدایی بلند نیست.

فریاد می تواند حرفی باشد که بر روی کاغذ حک می شود حتی با ریزترین خط ها!

می تواند یک نگاهع خاموش باشد در چشمان کسی که به قول قدیمی ها گوشش به حرف های تو بدهکار نیست!

کمی که شادتر به آن نگاه می کنم می بینم فریاد می تواند لبخندی باشد که از ذوق برلبانت نقش می بندد....!!

لازم نیست برای فریاد زدن حنجره ای پاره شود!

تنها خطی, نگاهی,اشاره ای, محبتی و لبخندی کافیست.....!!

 

/ 2 نظر / 13 بازدید
نگار

ولی فریادی که حنجره رو پاره کنه یه چیز دیگس کلی سبکت میکنه پل هوایی بهترینشه.. واسه چی کوه!!![چشمک]

آرامش کجاست؟(عقیل مصطفوی)

با سلام گاهی وقتا فکر میکنیم اگه یه جایی گیر بیاریم و یه فریاد بلند بزنیم ،تا ته دلمون خالی بشه و سبک بشیم،و غصه دل وا بکنیم اما دوست عزیز یه راه ساده هست که هم غصه حل میشه و هم سبک میشیم و اون اینکه سجاده رو پهن کنیم و یه جای خلوت گیر بیاریم و با خدا صحبت کنیم چون اون سمیعه نیازی به فریاد هم نیست ،تجربه کنید ضرر نداره تازه علاوه بر اینکه سبک میشی و به آرامش میرسی یا مشکل حل میشه یا راه کار مشکل پیدا میشه خوشحال میشم به وبلاگمون سر بزنید.